(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 19, 20, 21, 41)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve Toplu İş Sözleşmesinden doğan alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi sendika üyeliği ve işveren bildirildiği halde toplu iş sözleşmesi hükümlerinin tam olarak uygulanmadığından söz ederek kıdem ve ihbar tazminatı farkları ile toplu iş sözleşmesinden doğan diğer fark isteklerin ödetilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren, davacının vizeye tabi geçici işçi olarak çalıştığını ileri sürmüş ve toplu iş sözleşmesinin ek madde 1. maddesi hükmüne göre haklarının tam olarak ödendiğini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişiden hesap raporu aldırılmış ve hesaplamanın toplu iş sözleşmesinin hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı işçi işyerinde 3.4.2001 tarihinde çalışmaya başlamış ve 30.4.2004 tarihinde iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davacının sendika üyeliği 28.6.2002 tarihinde davalı işverene bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi tarafından üyeliğin bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinin 43 ve 44. maddelerine göre ücreti belirlenmiştir.
Somut olayda taraflar arasındaki tartışmalı husus, davacının toplu iş sözleşmesinin ek madde 1. maddesine uygun olarak yetkili mercilerin izniyle çalışan işçi olup olmadığı ve işçilik alacaklarının toplu iş sözleşmesinin anılan maddesine uygun olarak ödenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin sözü edilen maddesinde, yetkili mercilerden verilen izinler kapsamında çalıştırılan işçiler bakımından ücret ve diğer haklar bakımından ayrı bir düzenlemeye gidildiği görülmektedir. Öncelikle davacının ek madde 1. maddesinde sözü edilen işçi konumunda olup olmadığı belirlenmelidir. Davacının toplu iş sözleşmesinin ek madde 1. maddesi hükmüne uygun olarak çalıştığının tespiti halinde bu defa hesaplamaların anılan maddeye göre yapıldığını gösteren denetime uygun bir bilirkişi raporu alınmalıdır. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy