(4857 S. K. m. 7, 17) (5393 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Göktaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, geçici işçi statüsünde çalışan davacının iş sözleşmesinin 5620 sayılı Kanunun 2. maddesinin (2) nolu bendi gereğince emekliliğe hak kazanması nedeni ile feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının 5620 sayılı Kanun kapsamına girmesi nedeni ile anılan kanun uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacının davalıya ait işyerinde 19.2.1990-25.7.2007 tarihleri arasında 6 gün hariç, toplam 17 yıl 3 ay 4 gün aralıksız olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 5620 sayılı Kanunun 2. maddesi (2) nolu bendi gereğince emekliliğe hak kazandığı gerekçesi ile İş Kanunun 17. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.
21.4.2007 tarih ve 26500 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4.4.2007 tarih ve 5620 sayılı Kanunun 2. maddesinin (1) bendinin c alt bendinde kapsama dahil geçici işçilerden; Bu Kanunun 1 inci maddesinin (c) bendinde belirtilen kurum ve kuruluşlarda çalıştırılanlardan, 3.7.2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen görevlerde çalışmakta olup, bu görevlere ilişkin olarak norm kadro çerçevesinde ihdas edilmiş kadro unvanlarına atanabilmek için gerekli olan şartları taşıyanlar istekleri halinde aynı fıkra hükümlerine uygun olarak sözleşmeli personel statüsüne, norm kadro çerçevesinde ihdas edilmiş kadro unvanlarına atanabilmek için gerekli olan şartları taşımayanlar ile durumuna uygun boş kadro olmayanlar sürekli işçi kadrolarına geçirilir kuralına yer verilmiş; 2. maddesinin (2) bendinde ise Bu Kanunun 1 inci maddesi kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda çalışan geçici işçilerden bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla; bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı bağlanmasına hak kazanmış olanlardan bu tarih itibarıyla kadınlarda 56, erkeklerde 58 yaşını doldurmuş olanlar, sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmezler, bunların iş sözleşmeleri tüm yasal hakları ödenmek suretiyle sona erdirilir hükmü öngörülmüştür. Anılan Kanunun 3. maddesinin (1) ve (2) bentlerine göre bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir.
Somut olayda davacı geçici işçi olmadığı için sözü edilen kanun kapsamına girmediğini ve dolayısıyla emekliliğe hak kazandığı için iş sözleşmesinin feshedilemeyeceğini ileri sürerken, davalı belediye davacının geçici işçi kadrosunda çalıştırıldığını ve anılan kanun uyarınca emekliliğe hak kazandığı için iş sözleşmesinin feshedilmek durumunda kalındığını savunmuştur. Buna göre uyuşmazlık, davacının geçici işçi statüsünde çalıştırılıp çalıştırılmadığı noktasında toplanmaktadır.
Davacının işyeri sicil dosyasındaki yazışmalarda geçici işçi kadrosunda çalıştırıldığı belirtilmiş, davacı da yıllık izin talep ederken geçici işçi olduğunu açıklamıştır. Bununla birlikte, işyerinde 6 günlük bir ara dönemi hariç, 17 yıldan fazla aralıksız çalıştırıldığı anlaşılan davacı işçinin geçici işçi olduğunun kabulü tereddütlere yol açmaktadır. Sağlıklı bir sonuca varmak bakımından davacı işçinin çalıştığı dönemde işverenin sürekli işçi kadrosu ile geçici işçi pozisyonu durumunun araştırılması, geçici işçi çalıştırılması için vize vermekle görevli olan İçişleri Bakanlığı ve İstanbul Valiliği gibi kurumlardan davacının geçici işçi statüsünde olup olmadığının, geçici işçi kadrosunda uzun bir süre aralıksız çalıştırmasının duruma etkisinin sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy