(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, izin, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden davacının davalı işyerinde yedi gün yirmi dört saat çalışıp sonraki yedi günde dinlendiği anlaşılmaktadır. Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulunun kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre günde 24 saat çalışılan işyerlerinde, dinlenme ve diğer ihtiyaçlar için belli bir sürenin ayrılmasından sonra günlük iş süresinin 14 saat olduğu kabul edilmelidir. Bu çalışma şekline göre 1475 sayılı İş Yasasının yürürlükte olduğu dönem için davacının yedi gün süre ile çalıştığı haftalarda 45 saati aşan sürelerde fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının fazla mesai alacak isteğinin belirtilen kriterlere göre belirlenip karar altına alınması gerekirken yazılı gerekçelerle reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy