(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde Ocak 2005 tarihinden itibaren davalı işyerinde haftada üç gün nöbet esasına göre çalıştığını belirttiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.03.2005 tarihine kadar haftada yedi gün nöbet tutarak çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması H.U.M.K.'nun 74.maddesine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy