(4857 S. K. m. 41)
Dava ve Karar: Davacı, fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta sonu nöbetlerinin ertesi gün saat 11'e kadar sürdüğü kabul edilerek 26 ya da 25 saat olarak gerçekleştiği kabul edilmiştir. Hafta sonu nöbetin davalı listelerinden ertesi gün 09'a kadar sürdüğü ve 24 saat olarak gerçekleştiği kabul edilmelidir. Öte yandan 24 saat süren bu nöbetten dairemizin bu tip çalışmada, işin niteliğine göre 4 saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek fazla çalışma süresi 20 saat olarak hesaplamaya esas alınmalıdır.
Bilirkişi raporunda hafta içi nöbetinde 25 saat olarak kabul edildiği görülmüştür. Hafta içi nöbet de ertesi gün mesai başlayana kadar sürdüğü için 24 saat olarak kabul edilmelidir. Ayrıca hafta içi nöbetten 8 saat normal mesainin düşülmediği görülmüştür. Hafta içi nöbetten 8 saatlik normal mesai indirildiğinde nöbet 16 saat olarak gerçekleşmekte bu süreden de bu tip çalışmalarda indirilmesi gereken 3 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde fazla çalışma süresi 13 saat olmaktadır.
Hafta sonu ve hafta içi nöbetlerdeki fazla çalışma sürelerinin nöbet sayısına göre belirtilen şekilde hesaplanması gerekirken yazılı şekilde fazla ve hatalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi yerinde değildir.
Dairemizin bu konudaki kökleşmiş uygulaması gibi 2006/ 24296 E, 2006/23065 K. kararı da aynı şekildedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 06.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy