(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, nema ve ücret alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına alınmıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işyerinden istifa etmek suretiyle ayrıldığı, yıllık izinlerini kullandığı ve ücretini aldığı fesihten sonra düzenlenen, ibranameden anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davacıdan duyduklarına göre tehditle ibranamenin verildiğini ifade etmişlerdir, ibranamenin baskı altında alındığı iddia edilerek bir yıllık süre içerisinde iptal için dava açılmadığı gibi temyiz incelemesini konu davanın da ibranameden yaklaşık iki yıl sonra açıldığı gözönünde bulundurulduğunda ibranamenin geçerli olarak kabul edilmesi gerekir. Mahkemece ihbar, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ile ilgili taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy