(4721 S. K. m. 24) (4857 S. K. m. 17) (818 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektiriri sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fesih yazısında davacı işçinin işe yatkın olmadığı öğrenme ve kendisini yetiştirmede yetersiz olduğu ifade edilmiştir. Söz konusu ifadeler de davacının kişilik haklarına saldırı amacı bulunmamaktadır. İşverence feshe yönelik bir düşüncenin dile getirilmesidir. Bu da işverenin doğal bir hakkıdır. Zararlandırma amacı yoktur. Borçlar Kanununun 49 Medeni Türk Kanununun 24. maddesi unsurları somut olayda gerçekleşmemiştir. Manevi tazminat istemin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy