(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının çalışma süresi ve işverenin kim olduğu ihtilaflıdır. Davalılardan A. davacının kendisine ait işyerinde 11.05.2004-29.12.2004 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarihte hizmet aktinin istifa suretiyle sona erdiğini, diğer davalı Ltd. Şti. ise davasını kendisine ait işyerinde 14.03.2005-5.07.2005 tarihleri arasında çalıştığını hizmet aktini haklı nedenle sona erdirdiklerini savunmuştur. Davacı çalışmasının devamlılık arzettiğini, davalı A. ’nin diğer davalı Ltd. Şti’nin ortağının eşi olduğunu, aynı işyerinde çalışmasının aralıksız sürdüğünü ileri sürmüştür. Tanık beyanları ile yetinilerek sonuca gidilmiştir. Özellikle davalı Ltd. Şti. ile ilgili belgeler celbedilmeli, işyeri devri veya işyerinin müştereken işletilmesi gibi hususların bulunup, bulunmadığı, belirlenmeli şirkete ait kayıtlar, sigorta kayıtları, tanık beyanları birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Şirket kayıtları değerlendirilmeden, davalıların sorumlulukları saptanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)