(4857 S. K. m. 17, 41, 57)
Dava: Davacı, ihbar, tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ücreti ve 24 günlük izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı hafta tatili izinlerini kullanmak üzere yurtdışındaki işyerinde Türkiye'ye gelen davacının 28.11.2004 tarihinde izinden dönmesi gerektiği halde dönmediğini, bu nedenle devamsızlığına dayanılarak 30.11.2004 tarihinde hizmet akdini haklı olarak feshettiğini savunmuştur. Davacı ise izninin 01.12.2004 tarihinde sona erdiğini, bu tarihte gittiğinde hizmet akdinin sona erdirildiğini iddia etmiştir. Dosya içerisinde izin süresini gösteren yazılı bir belge mevcut değildir. Davacı izninin 28.11.2004 tarihinden sonra da devam ettiğini somut delillerle kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacının 28.11.2004 tarihinden sonra ise devamsızlığı sebebiyle hizmet akdinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği kabul edilmeli bu nedenle ihbar tazminatı isteği reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy