(4857 S. K. m. 24, 53) (1086 S. K. m. 283, 435)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının aylık ücretinin miktarı taraflar arasında tartışma konusudur. Davacı işçi son ücretinin net 700 YTL olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren imzalı ücret bordrolarına dayanarak 400 YTL brüt olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının iddiasına değer verilerek sonuca gidilmiştir.
Davacının imzasını taşıyan ücret bordroları asgari ücretin üzerinde olup aynı miktar Ankara Ticaret Odası yazısı ile doğrulanmıştır. Davacının şikayeti üzerine işyerinde inceleme yapan iş müfettişi raporunda da, ücretin 700 YTL olduğu iddiası karşısında bu konusunda kesin bir kanaate ulaşılamadığı açıklanmıştır. Böyle olunca davacının aylık ücretinin 400 YTL brüt olduğunun kabulü ile buna göre hesaplamanın yapıldığı bilirkişi ek raporunun hükme esas alınması gerekirken, davacının kanıtlanamayan iddiasına değer verilerek isteklerin kabulü hatalı olmuştur.
3- Kullanılan ve bakiye izin süreleri yönünden mahkemece alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece gerekçesiz olarak ilk bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde bir kısım izin belgeleri sunulmuş ve ek raporda kalan izin süresi yeniden hesaplanmıştır. Davacının imzasını taşıyan anılan izin belgeleri değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy