(4857 S. K. m. 18, 21, 25) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence sendikal nedenlerle feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, davacının mesai arkadaşı Erdal Ağcataş'a karşı Şili taarruz ve tehditte bulunması nedeni ile iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi uyarınca süresinde haklı olarak feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece olay günü davacının tartışmaya katılmadığı, Nilgün Develi'ye vurmaması için Erdal Ağcataş'ın elini tuttuğu, tartışmanın taraflarından olan Erdal Ağcataş'ın iş sözleşmesinin feshedilmemesine rağmen davacının iş sözleşmesinin feshedildiği ve bu olayın bahane gösterilerek sendikal faaliyetlerde bulunması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin feshedildiği sonucuna varılarak davacının işe iade isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
Davacının iş sözleşmesi sendika üyeliğinden çekilen bir işçiye karşı Şili taarruz ve tehditte bulunduğu gerekçesi ile feshedilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacının sendikadan istifa eden bir işçiye karşı tehdit, darp ve hakarette bulunduğu davalı işverence kanıtlanmış değildir. Bu nedenle, mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılmış olması isabetlidir. Öte yandan, davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş olup, mahkemece iddia doğrultusunda karar verilmiş ise de feshin sendikal nedene dayandığı, davacı işçi tarafından yeterli delillerle ispatlanmamıştır. Dinlenen davacı tanıkları bu konuda sadece tahminlerini belirtmişlerdir. Böyle olunca, feshin sendikal nedene dayandığının kabulü ile işe başlatmama tazminatının davacının bir yıllık ücret tutarı olarak belirlenmiş olması hatalıdır.
Belirtilen nedenlerle, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi'nin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1) Tokat İş Mahkemesi'nin 02/11/2006 gün ve 1863-1100 sayılı kararı'nın bozularak ortadan kaldırılmasına,
2) İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,
3) Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4) Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,
Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
5) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6) Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 450 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
7) Davacı tarafından yapılan 32.20 YTL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8) Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 11.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy