(4857 S. K. m. 20, 22)
Dava: Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, rezervasyon düşüklüğü ve girdi eksikliği nedeni ile uygulanan tasarruf tedbirleri kapsamında ve kış döneminde mutat bakım ve onarım işleri haricinde, işyerinde teknik departman tarafından gerçekleştirilecek herhangi bir proje bulunmaması nedeni ile departman sayısında bir indirim yapma zorunluluğu doğduğunu, sıkışıklığın giderilmesi amacı ile önce ücretsiz izin önerildiğini, ancak davacının kabul etmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin işetmenin gereklerine dayandığını, davacının ücretsiz izni kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca feshedildiğini, feshin geçerli nedenle yapıldığını savunur.
Mahkemece, davalı işverenin geçerli nedeni kanıtlayamadığı, aksine fesih sebebini değiştirdiğini gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilirken, işe başlatmama tazminatı alt sınırdan uzaklaşılarak ve gerekçe gösterilmeden davacının 6 aylık ücreti üzerinden belirlenmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre, ücretsiz izin uygulaması ve bunun sonucu olarak iş sözleşmesinin feshini gerektiren geçerli nedenler davalı işveren tarafından kanıtlanmadığından, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak, gerekçe belirtilmeden işe başlatmama tazminatının alt sınır olan 4 aylık ücretten uzaklaşılarak 8 aylık ücret olarak belirlenmesi hatalı bulunmuştur. Dairemizin istikrar kazanan uygulaması gereği, işe başlatmama tazminatının işçinin kıdemi, fesih nedeni gibi olgular dikkate alınarak yasal sınırlar içinde belirlenmesi gerekir. Davacının kıdemine ve fesih nedenine göre işe başlatmama tazminatının alt sınırdan belirlenmesi yerinde olacaktır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4- Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Davacının yapmış olduğu 184.90 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450-YTL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine İADESİNE, kesin olarak, 09.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy