(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 41, 44, 47) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai ile bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi, fazla mesai bayram ve genel tatil çalışma karşılığı ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek bu alacakları talep etmiştir.
Davalı işveren, davacının yapmış olduğu fazla mesai bayram ve genel tatil alacalarının aylık ücreti ile birlikte banka hesabına ödendiğini, alacağı bulunmadığını savunmuştur.
Davacıya ait 2000 ve 2001 yıllarına ait banka ekstreleri dosyaya gönderilmiştir. Bilirkişi hesap raporunda davacının aylık ücreti 426 USD karşılığı net 284.542.440 TL olarak belirlenmiştir. İbraz edilen banka hesap ekstrelerinde ise bunun üzerinde her ay değişen miktarlarda davacıya ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. İbraz edilen önceki yıllara ait iki adet bordrolarda da aylık ücret dışında fazla çalışma, genel tatil gibi ücretlerin %50 ve %100 gibi zamlı olarak tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Bütün bu durumlar davalının savunmasını doğrulamaktadır. Davacının anılan isteklere hak kazanmasına olanak bulunmamaktadır. Fazla çalışma bayram ve genel tatil alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Hizmet akdinin davalı işveren tarafından sona erdirildiği kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı istekleri hüküm altına alınmış ise de dosya içerisinde akün davalı tarafından sona erdirildiği konusunda yazılı bir belge mevcut, değildir. Dosya içerisinde mevcut davacı tarafından imzalanan izin talep dilekçesi ile ücretli izin belgesinde 5.12.2000-5.1.2001 tarihleri arasında ücretli izin verildiği anlaşılmaktadır. Ücretli izin belgesinin altında davacının izinli olarak Türkiye'ye geldiğinde yapması gerekli olan işlemler açıklanmıştır. Davacının bu işlemleri yaptığı, Libya'ya dönmek için işverene başvurduğu buna rağmen işverenin davacıya işvermediği kanıtlanmadan eksik inceleme ile ihbar, kıdem tazminatı isteklerinin yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy