(4857 S. K. m. 41, 44) (YHGK. 05.04.2006 T. 2006/9-107 E. 2006/144 K.)
Dava: Davacı, fazla mesai, ulusal bayram, genel tatil, vardiya nöbet primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı kayıtlarına ve bilirkişi raporuna göre davacı radyolink istasyonunda bir gün nöbet, iki gün dinlenme şeklinde çalışmıştır. Hukuk Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 05.04.2006 gün 2006/9-107 E, 2006/144 sayılı kararına göre belirtilen nöbetin 14 saati fiili çalışmadır. Davacı haftada 2 veya 3 gün nöbet tutmakta olduğundan 1475 sayılı yasa döneminde 45 saat aşılmadığından fazla çalışma gerçekleşmemektedir. Buna rağmen radyolink istasyonundaki çalışmalar için 10.6.2003 tarihine kadar fazla çalışma hesaplayan hatalı bilirkişi raporuna göre anılan dönem için fazla çalışma kabul edilmesi isabetsizdir.
3- Belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararına göre 4857 sayılı iş yasası döneminde davacı nöbet tuttuğu her gün için 3 saat fazla çalışma yapmış olacaktır. Böyle olunca iki gün çalıştığı haftada 6, üç gün çalıştığı haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı halde 10.6.2003-18.3.2004 tarihleri için fazla çalışma hesaplayan bilirkişi raporu bu esaslara uygun değildir.
4- Davacının radyolink istasyonu dışın da gerçekleşen çalışmaların da, 9 saatlik çalışmasından yarım, 15 saatlik çalışmasından bir saat ara dinlenme süresi indirilmiştir.
Davacının davalıya ait bina ve santrallerde koruma güvenlik görevlisi olarak 10 saate kadar süren çalışmalarından yarım saat, 14 saatte kadar süren çalışmalarında bir saat ara dinlenme süresi mahsup edilmiştir. Davacının yaptığı görevin niteliği, görev yapılan yer nazara alındığında dairemizin bu tip çalışmalarda yerleşmiş görüşü de göz önüne alınarak 10 saatte kadar olan çalışmalarda bir, 10 saatten fazla süre olan çalışmalarda birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Dairemizin 25.10.2007 gün ve 2007/33190 Esas, 2007/31614 sayılı kararı ve kökleşmiş uygulaması da bu yöndedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy