(4857 S. K. m. 41, 63)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin yılın belli dönemlerinde havalimanı işyerinde davalıya ait vergisiz satış mağazasında satış temsilcisi olarak çalıştığı, diğer zamanlarda davalının Muğla başmüdürlüğüne bağlı işyerlerinde görev yaptığı dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışmalarının tamamı vergisiz satış mağazasında geçmiş gibi 24 saatçalışma ve 24 saat dinlenme esasına göre hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde davalı vekili, davacının, başmüdürlüğe ait diğer işyerlerindeki çalışmalara ait olduğu ileri sürülen bir kısım puantaj kayıtlarını sunmuştur. Mahkemece anılan itiraz bir değerlendirmeye tabi tutulmadan fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretlerinin kabulü hatalı olmuştur. Davacının vergisiz satış mağazası çalışmaları ile diğer işyerlerinde geçen çalışmaları dosyadaki delil durumuna göre ayrı ayrı değerlendirilerek hesaplama yapılmalıdır.
Öte yandan, davacının vergisiz satış mağazasında çalıştığı dönem için günlük 24 saat çalışma kabul edilerek bu süreden günde 3 saatin indirilmesi yoluyla hesaplamaya gidilmesi de hatalı olmuştur. Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulunun kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre günde 24 saat çalışmalarda, dinlenme ve diğer ihtiyaçlar için belli bir sürenin ayrılmasından sonra günlük iş süresinin 14 saat olduğu kabul edilmelidir.
Hesaplamaya konu dönem içinde 1475 sayılı yasanın uygulandığı dönem için haftalık 45 saatin üzeri fazla çalışma olarak hesaplanmalıdır. 4857 sayılı İş Kanunu döneminde de anılan yasanın 41. maddesine göre kural olarak haftada 45 saatin üzeri fazla çalışma olsa da, aynı yasanın 63. maddesine göre günlük çalışma süresinin 11 saati aşması mümkün olmadığından, günlük 11 saatin fazla çalışma olarak hesaplanması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy