(4857 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, bakiye ücret, hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. Ü. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi, dava dilekçesinde 01.07.2004 ila 01.04.2005 tarihleri arasında fazla mesai yaptığını ve yaptığı bu dönemdeki fazla çalışma ücretlerinin davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur.
Bilirkişi hesap raporunda ise 01.07.2004 ila 22.10.2005 tarihleri arası için fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ve mahkemece de rapora itibar edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 74. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı gereği 01.07.2004-01.04.2005 tarihleri arasındaki dönem için fazla çalışma alacağı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken talebi aşar şekilde 22.10.22005 tarihine kadar fazla çalışma alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy