(6245 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, harcırah alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Mahkemece davacının 6245 sayılı Harcırah Yasası gereğince harcırah isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
6245 sayılı Harcırah Kanunu yasanın birinci maddesinde belirtilen nitelikteki kamu kurum ya da kuruluşlarında çalışanlar hakkında uygulanır.
Davalı işveren 6245 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan bir kuruluş iken 14.11.2005 tarihinde özelleşmiş, diğer bir anlatımla kamu payı % 51'in altına düşmüştür. Bu tarihten itibaren özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket statüsünde olduğundan çalışanları hakkında 6245 sayılı Harcırah Kanununun uygulanması mümkün değildir.
Davacının nakli 14.11.2005 tarihinden sonra gerçekleşmekle bu konuda davalının Harcırah Yönetmeliğinin uygulanması gerekir. Esasen işyerinde 01.03.2001 tarihinden sonra uygulanmakta olan 4, 5 ve 6. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nde de davalı işverenin harcırah yönetmeliğinin uygulanacağı Harcırah başlıklı maddede açıkça yazılıdır.
Davalı işverinin Harcırah Yönetmeliğinin 22/f maddesinde kendi isteği ile harcırahsız olarak nakil talebinde bulunanlara harcırah ödenmeyeceği kuralına yer verilmiştir. Somut olayda davacı kendi isteği ile harcırahsız olarak nakil isteğinde bulunduğundan davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy