(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 7, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi 2004 yılında dava dışı T. İ. A.Ş. işçisi olarak çalışmaya başlamış, bir yıl sonra davalı T. T. A.Ş. işçisi olarak çalışmasına devam etmiştir. Mahkemece, tanık beyanlarına göre davacının aynı alt işveren yanında sürekli çalıştığı gerekçesiyle her iki işverende geçen süreler birleştirilerek asıl işveren ve alt işveren bakımından birlikte sorumluluğa dair hüküm kurulmuştur.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davalı T. T. A.Ş. ile T. İ. A.Ş. ayrı yerlerde kurulu ve faal durumdadır. Adı geçen şirketler arasında işyeri devri olup olmadığı araştırılmış değildir. Yine belirtilen şirketlerle davacı işçi arasında hizmet akti devri veya geçici iş ilişkisi tesis edilip edilmediği de araştırılmamıştır. Şirketlerin aynı asıl işverenden iş alıp almadıkları da belirlenmeli ve sözü edilen şirketlerin ortak yapısı ve faaliyet alanları da tespit olunarak aralarında organik bağ olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu onama kararının tarafı davalı işveren olmayıp, dava dışı T. İ. A.Ş.'dir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy