(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi ve diğer alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı iki gün çalışmakta izleyen üçüncü gün dinlenmekte ve bu periyotta çalışmasına devam etmektedir. Bu nedenle ayın ilk üç haftasında çalışma günleri birbirinden farklıdır. Böyle olunca her üç haftada fiilen çalışılan günler ve dolayısı ile fazla çalışma saatleri de birbirinden farklı olmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ay, aynı şekilde çalışılan iki haftadan ibaret kabul edilmiş, fiilen en az çalışılan ayın üçüncü haftası nazara alınmamıştır. Ayın en az çalışılan üçüncü haftası için ayrıca bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmesi yerinde değildir.
3- Dairemizin kararlılık kazanmış uygulanmasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Hükme esas alınan raporda toplam alacaktan ödenen fazla mesailer indirilerek kalanının kabulüne karar verilmiştir. Davacının bu ödemelere itirazı yoktur. Bu durumda fazla mesai ücreti ödenen ayların hesaba dahil edilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Dairemizin 2006/32261 Esas, 2007/18990 karar sayılı kararı ve kökleşmiş uygulaması da bu şekildedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy