(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32)
Dava: Davacı ve karşı davalı ihbar, kıdem farkları, ücret farkı ve Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen iş güvencesi tazminatının, davalı ve karşı davacı ise ihbar ve kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi kıdem tazminatı farkı isteğinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Davacının çalıştığı sırada 2000 yılında işyerinde bir reorganizasyon sırasında işveren değişikliğine bağlı olarak ödenen kıdem tazminatı ödenmiştir. Davacı işçi ara vermeksizin çalışmasına davalılardan Ü. Gıda Anonim şirketi işçisi olarak devam etmiştir. Davacı işçiye bu aşamada yapılan kıdem tazminatı ödemesinin avans niteliğinde değerlendirilmesi ve işyerinde ara vermeksizin çalışan davacı işçinin son ücreti ve fesih tarihine göre kıdem tazminatı hesabı yapılarak fark isteğin kabulü yerinde olmakla birlikte, Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre avans niteliğindeki ödemenin ödendiği andan itibaren yasal faiziyle hesaplanarak mahsubu gerekir. Belirtmek gerekir ki, davacı işçi de kıdem tazminatına hak kazanmadığı halde ödemeyi almış ve bundan yararlanmıştır. Mahkemece mahsup işleminin faizsiz olarak yapılması hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2008 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy