(4857 S. K. m. 34)
Dava: Davacı, ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren ücret alacağı bakımından davadan önce temerrüde düşürülmüş değildir. İşçi ücretlerinin ödenmesi gereken tarih konusunda tarafların bir anlaşmaları da bulunmamaktadır. Mahkemece ücret alacağı bakımından dava ve ıslah tarihlerinden itibaren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesi uyarınca bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi gerekirken, infaz sırasında tereddüde yol açabilecek şekilde ödenmesi gereken tarihten itibaren faiz yürütüldüğü belirtilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı işçinin çalıştığı süre içinde her gün üç saat süreyle fazla çalışma yaptığı ve tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmişse de, hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle her gün aynı şekilde çalışılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan Dairemizin kökleşmiş içtihatları gereği indirime gidilmesi gerekirken, bu yönde karar verilmemiş oluşu da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy