(4857 S. K. m. 41, 47)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya nöbet primi, ulusal bayram genel tatil günleri, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının günde 8 saatten altı gün çalıştığı dönemlerle ilgili çalışmaları için de fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Bu dönemler için günlük yarım saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde haftalık 45 saatlik normal çalışma süresi aşılmamaktadır. Böyle olunca anılan isteğin reddine karar verilmelidir.
3- Davacının 09-18, 18-09 saatleri arasında çalıştığı dönemlerde gerçekleşen çalışmasından ara dinlenme indirilmeden hesaplama yapıldığı görülmüştür. Dairemizin kökleşmiş uygulaması ve 2007/32048 esas 2008/31816 sayılı kararı gereğince on saate kadar olan çalışmalarından bir, 15 saatlik çalışmalardan ise birbuçuk saat ara dinlenme süresi indirilerek fiili çalışması hesaplanmalıdır. Öte yandan bu çalışması sırasında tuttuğu 24 saatlik nöbetin 14 saati fiili çalışma olarak kabul edilmelidir.
Son olarak bu çalışma şeklinde iki gün çalışıp üçüncü gün 24 saat dinlendiğinden böyle olunca ayın üç haftasında çalışma günleri farklı olduğundan fazla çalışma ayın her haftası için ayrı ayrı hesaplanmalıdır. Dairemizin yerleşmiş uygulaması ve 2007/2456 esas 2007/31585 sayılı kararı da aynı şekildedir.
4- Davacının fazla çalışma, vardiya primi ve genel tatil alacaklarından davalının ödediği miktar düşüldükten sonra kalanının kabulüne karar verilmiştir. Davacının bu ödemelere itirazı yoktur. Bu nedenle fazla çalışma ve vardiya primi ödenen aylar ile genel tatil ücreti ödenen günler hesaba dahil edilmeden sadece ödenmeyen ay ve günler için anılan alacakların hesaplanması gerekir. Dairemizin 2006/28077 E, 2007/18975 sayılı kararı da aynı doğrultudadır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy