(4857 S. K. m. 41, 44, 47) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde ayda 20 gün ve günde bazen 9-15, bazen 12-24, bazen 10-14 saat çalıştığını iddia ettiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda Şubat 2005 tarihine kadar fiilen çalıştığı her gün 11 saat çalıştığının kabul edilmesi H.M.U.K.'nun 74. maddesine aykırıdır. Öncelikle günlük puantaj cetvelleri davalıdan getirtilerek davacının çalışma şekli ve dönemleri davacı talebi aşılmamak koşulu ile belirlemelidir.
Sonra on saate kadar olan çalışmalarından bir, 10 saatten fazla olan çalışmalarından 1.5 saat ara dinlenme süresi indirilerek, 24 saatlik nöbeti varsa davacı temyizi bulunmadığından buradaki fiili çalışması 11 saat olarak kabul edilerek fazla çalışma süreleri her hafta ayrı ayrı hesaplanarak belirlenmelidir.
Dairemizin kökleşmiş uygulaması 2007/32048 E, 2008/31816 ve 2007/2456 E, 2007/31585, sayılı kararları da bu şekildedir.
3- Fazla mesai tahakkuklarının eksik gösterildiği, ihtirazi kayıtta olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ödenen aylar için de fazla çalışma alacağı hesaplandığı görülmüştür. Davacının bu ödemelere itirazı yoktur. Dairemizin bu tip çalışmalardaki yerleşmiş uygulaması ve 2007/32048 esaslı bozma kararı nedeniyle fazla çalışma ödenen aylar dışlanarak kalan aylar için fazla çalışma hesaplanması gerekir.
4- Davalıdan vardiya primi ödendiğine ilişkin kayıt ve belgeler getirtilmeden 15.11.2002-14.2.2005 arası vardiya primi ödenmediğinin kabul edilerek anılan alacağın kabulüne karar verilmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy