(4857 S. K. m. 18, 21) (1475 S. K. m. 14) (YHGK 23.10.2002 T. 2002/9-805 E. 2002/851 K.)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ikramiye, sosyal yardım ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı Osmancık Merkez Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığında çalıştığını, emeklilik nedeniyle ayrıldığını, kıdem tazminatının işverence ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacakları talebinde bulunmuştur.
Mahkemece taraflar arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığı, davacının atama tasarrufu ile ilçe kaymakamının oluruyla atandığı buna göre kıdem tazminatı isteyemeyeceği gerekçesi ile istek reddedilmiştir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E 2002/9-805 ve K 2002/851 sayılı kararında belirlendiği gibi, çiftçi mallarını koruma bekçisi olan davacının kamu personeli olması, isteme göre belirlenen yargı yerinin adli yargı yeri olduğu hukuksal gerçeğini değiştirmeyeceğinden, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan taleplere dayanan kıdem tazminatı ve işçilik alacağı istemiyle açılan davanın iş mahkemesinde görülmesi gerekir; taraflar arasında hizmet akdi ilişkisi bulunup bulunmadığı, kıdem tazminatı koşullarının oluşup oluşmadığı iş mahkemesinde irdelenir.
Dava konusu olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişki İş Kanununun aradığı koşulları taşıdığından hizmet ilişkisi niteliğindedir. Buna göre davanın esası hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy