(4857 S. K. m. 17, 18, 19, 20, 21, 22, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hâkimi M.A. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 15.01.1997 tarihinde davalılara ait işyerlerinde bilgisayar elemanı olarak çalışmaya başladığını, 05.10.2005 tarihinde haksız olarak iş sözleşmesine son verildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılardan A. Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taşımacılık A.Ş. vekili, davacının son dönem çalışmasının acentede geçtiği ve iş bu acenteyle sözleşmenin feshi sebebiyle davacının iş sözleşmesinin 05.10.2005 tarihi itibariyle kendi isteği ile feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Davalılardan M. T. vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin davalı şirket işçisi olarak çalışmış olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, Dava, iş akdinin feshi nedeniyle kıdem, ihbar tazminatı ve işçilik alacaklarının tahsili talebini içermektedir. Gerekçeleri itibarı ile olaya uygun ve denetime açık olduğu için 06.06.2007 tarihli bilirkişi Av. Erdal Terzi tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınmıştır. Davacının hizmet akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiği olgusunun ispat külfeti davalı yana aittir. Davacının devamsızlığına yönelik her ne kadar 06-07-08 Ekim tarihlerinde devamsızlık yaptığına ilişkin tutanaklar tutulmuş ise de devamsızlık sonrası 6 günlük yasal sürede hiçbir şey yapılmamıştır. Davacı işçinin 21.10.2005 tarihinde çıkışı verilmiş, 26.10.2005 tarihinde tekrar tutanak tutulup fesih bildirimi yapılması usule uygun değildir. Davalı tarafça iş akdinin haklı sebeple feshedildiği ispat edilememiştir. Davacının ücreti hususunda dosyadaki imzalı tek ücret bordrosunun asgari ücret olarak gösterilmesi ile çıkış bildiriminin aylık 358,33 YTL gösterildiği (asgari ücretin çok az üzeri) görülmekle ve aksini ispatlayan belgede bulunmadığından davacının en son aylık ücreti 358,33 YTL olarak kabul edilmiştir. Davacı işçi lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmiştir. Davalı işveren davacının hak ettiği yıllık ücretli izin hakkını kullandığı ya da izin ücretlerinin ödendiğini usulüne uygun tutacağı ve işçinin imzasını taşıyan izin defteri veya buna eşdeğerde bir belgeyle ispat etmesi gerekmektedir. Davacının hizmet süresine göre hak ettiği izin süresi 52 gündür. Davacı işçinin bakiye 40 günlük izin alacağı bulunmaktadır. Yasa gereği hesaplama çıplak ücret üzerinden yapılmıştır. Uzun yıllar sürekli aynı şekilde fazla mesai yapılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, işçinin mazeretli, izinli veya hasta olabileceği günler dikkate alınarak mahkememizce takdiri indirim yapılması uygun görülmüştür. Davacının çalıştığı süre boyunca tanık beyanları ile de ispatlanan fazla mesaisinin bulunduğu anlaşıldığından hayatın olağan akışına uygun olarak % 30 oranında takdiri indirim yapılmıştır. Yine genel tatillerde de çalışıldığı anlaşıldığından genel tatil alacağında da % 30 oranında takdiri indirim yapılmıştır. Tanık beyanlarına göre davacı haftada 1 gün izin kullanmıştır. Hafta tatili alacağı bulunmamaktadır. Hafta tatili alacağı davacı tarafça ispatlanamadığından bu alacağın reddi gerekmiştir.
Her ne kadar davacı davalı olarak M.T.'u da göstermiş ise de; M. T. davacının işvereni olmamıştır, işveren olarak davalılardan H. G. D. adına SSK'ya bildirim yapılmış, bu iş yerinin davalı şirketin şubesi olması ve noterden çekilen fesih bildiriminin davalı şirket bölge müdürlüğünce tüm süreye ilişkin çalışma için yapılmış olması H. G. D. ile diğer davalı arasındaki fiili ve organik bağı açıkça göstermektedir. A. Kargo'nun 28.01.2008 tarihli yazısından M. T.'un şube yönetmeni olarak çalıştığı belirtilmiştir. gerekçesiyle davalı M. T. hakkında açılan davanın reddine, hafta tatili alacağına ilişkin talebin reddine, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, davacı ve davalı A. Kargo AŞ vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Mahkemece, yazılı gerekçe ile davalı M. T. hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme hüküm kurulması için yeterli değildir.
Mahkemece, davalı A. Kargo AŞ ile M. T. arasında acentelik sözleşmesi olup olmadığı tespit edildikten sonra varsa celbedilip içeriği incelenerek, davacının bu şubede çalışmasının bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red hükmü kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2010 günüde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy