(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 32, 41)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta ve genel tatil, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının kıdem, izin ve genel tatil günleri alacağı ve aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre davanın ıslah edilmesi halinde davalı zamanaşımı definde bulunabilir. Dava 25.9.2007 tarihinde ıslah edilmiştir. Davalı işverenin ıslahı üzerine usulüne uygun biçimde zamanaşımı definde bulunmasına karşın bu konu üzerinde hassasiyetle durulup hafta tatili alacağı tespit edilmemiştir. Dava dilekçesinde belirtilen ve zamanaşımı defin de bulunulmayan miktar davalıyı bağlamaktadır. Dava 25.9.2007 tarihinde ıslah edildiğine göre anılan alacak beş yıllık zamanaşımına tabi olup ancak 25.9.2002 tarihinden önceki döneme ilişkin alacağın dava dilekçesinde belirtilen miktar ile bu tarihten sonra gerçekleşen bölümleri hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bu husus araştırılmadan verilen karar hatalıdır.
3- Davalı tarafça davacıya 28.2.2007 tarihinde yaz döneminde yapılan fazla mesai için 180 TL ödeme yapıldığına ilişkin Köy masraf senedi ve ita emri başlıklı belge sunulmuştur. Bu ödemenin fazla mesai alacağına yönelik olup olmadığının taraflardan sorularak araştırılması gerekir. Yapılan ödeme fazla mesai alacağına yönelik ise bu miktarın hesaplanan miktardan düşülmesi gerekir. Bu husus araştırılmadan verilen karar hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy