(4857 S. K. m. 41, 46, 47, 68)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ara dilenme ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi davalıya ait işyerinde 16 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre çalışmış ve açmış olduğu bu davada fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 4 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplamaya gidilmiş ara dinlenmeleri de düşülerek 1475 sayılı yasa ve 4857 sayılı İş Kanununu dönemleri için ayrı ayrı hesaplama yapılmıştır. Davacının işyerinde 16 saat çalışma ve ardından 24 saat dinlenme biçimindeki çalışma şekline göre ilk hafta 4 gün takip eden hafta 3 gün çalıştığı anlaşılmaktadır. Hesaplamanın ilk hafta 4 gün ikinci hafta 3 gün çalışma şekline göre yapılması gerekirken her hafta 4 gün çalışılmış gibi fazla çalışma ücreti hesabı hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy