(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32, 41, 47, 57) (5521 S. K. m. 8) (1086 S. K. m. 74, 381, 388, 432)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, izin parası, genel tatil ücreti, genel tatilde fazla çalışma alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. D. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacakları isteğinde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Taraf vekillerinin yüzüne karşı 27/5/2008 tarihinde tefhim edilen kısa karar HUMK'nun 381 ve 388. maddelerinde öngörülen kurallara uygundur.
Davacı vekili 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde öngörülen sekiz günlük temyiz süresini geçirdikten sonra davalı vekilinin temyizi üzerine temyiz yoluna başvurmuştur.
İş Mahkemeleri yargılamasında temyize cevap ya da katılma yoluyla temyize yer verilmiş değildir. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4 maddesi uyarınca reddine,
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde yılda on beş gün izin kullandığını belirterek talepte bulunmuştur.
Karara esas alınan bilirkişi raporunda ise, tüm çalışma süresine göre dava dilekçesindeki beyanı dikkate alınmadan yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmıştır.
HUMK. 74. maddesi gereğince Medeni Yasa ile belirtilen hükümler saklı kalmak üzere yargıç her iki tarafın sav ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremez.
Mahkemece davacının talebi aşılarak, yılda 15 gün izin kullandığına ilişkin kabulü dikkate alınmadan bakiye izin süresi yerine tüm süreye ait yıllık ücretli izin ücreti alacağının kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy