(4857 S. K. m. 22)
Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ikramiye alacağı, sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.B.T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacının ikramiye ve yakacak yardımına hak kazanıp kazanmadığı ve bunun sonucu olarak da kıdem tazminatına esas ücretin belirlenmesi ihtilaf konusudur. Önceki yıllarda ödenmediği iddia olunan ikramiye ve yakacak yardımının 2003 ve 2004 yıllarında işveren tarafından bu ödemenin tek taraflı olarak bildirilmesi nedeniyle ödenmediği saptanarak anılan alacak istekleri reddedilmiştir. İşverenin işyeri uygulaması haline gelen ikramiye ve yakacak yardımını tek taraflı olarak kaldırması mümkün değildir. 4857 sayılı yasanın 22. maddesi gereği bu tür değişikliklerin işçilerin yazılı muvafakatlarıyla yapılması mümkündür. Bu nedenle bilirkişinin ikramiye ve yakacak yardımı ile ilgili hesaplamaları ile bu alacaklar nazara alınmak suretiyle yapılan kıdem tazminatı hesaplaması tespiti bir değerlendirmeye tabi tutularak istekler hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy