(4857 S. K. m. 41, 63) (YHGK. 05.04.2003 T. 2006/9-107 E. 2006/144 K.)
Dava: Davacı, fazla mesai ile vardiya pirim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı radyolink istasyonunda 2 gün çalışmakta haftanın diğer günleri ise dinlenmektedir. Bu çalışma şekli ile davalı kapsam dışı Personel Yönetmeliğinin 12. maddesi gereğince vardiyalı çalışma söz konusu olmadığından, davacının vardiya primi alacak isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
3- Hukuk Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 5.4.2006 gün ve 2006/9-107 Esas, 2006/144 sayılı kararına göre radyolink istasyonlarındaki 24 saatlik çalışmanın uyku, yemek gibi zorunlu ihtiyaçlar için gerekli süre indirildikten sonra günde 14 saat fiili çalışmadır.
1475 Sayılı İş Yasası döneminde çalışma süresi haftalık olarak hesaplanacaktır. Haftada iki gün ve 28 saat çalışan davacı, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresini aşmadığından bu dönem için fazla mesai yapmış olmayacaktır.
4857 Sayılı İş Yasası döneminde ise; yasanın 41 ve 63. maddeleri gereğince günde 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışması söz konusu olacaktır. Somut olayda davacı 10.6.2003 ve 15.3.2003 tarihleri arasında günde 3 saat fazla çalıştığından sadece bu dönem için belirtildiği şekilde fazla mesai hesaplanması gerekirken yazılı şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy