(4857 S. K. m. 41, 46, 47) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fazla mesai, hafta tatili, dini ve milli bayram ile ulaşım kart parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde günde 12 saat süre ile çalıştığını belirttiği halde 12 saatten daha fazla süre ile çalıştığının da kabul edilmesi H.U.M.K' nun 74. maddesine aykırıdır.
3- Davacının davalıya ait bina ve santrallerde koruma güvenlik görevlisi olarak 10 saate kadar süren çalışmalarından yarım saat, 14 saatte kadar süren çalışmalarında bir saat ara dinlenme süresi mahsup edilmiştir. Davacının yaptığı görevin niteliği, görev yapılan yer nazara alındığında dairemizin bu tip çalışmalarda yerleşmiş görüşü de göz önüne alınarak 10 saatte kadar olan çalışmalarda bir, 10 saatten fazla süre olan çalışmalarda bir buçuk saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Dairemizin 25.10.2007 gün ve 2007/33190 Esas, 2007/31614 sayılı kararı ve kökleşmiş uygulaması da bu yöndedir.
4- Dairemizin kararlılık kazanmış uygulanmasına göre fazla mesai alacağı ihtirazı kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Hükme esas alınan raporda toplam alacaktan ödenen fazla mesailer indirilerek kalanının kabulüne karar verilmiştir. Davacının bu ödemelere itirazı yoktur. Bu durumda fazla mesai ücreti ödenen ayların hesaba dahil edilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Dairemizin 2006/32261 Esas, 2007/18990 karar sayılı kararı ve kökleşmiş uygulaması da bu şekildedir.
5- Davacının ıslah talebinden sonra davalı işverence süresinde zaman aşımı definde bulunulmuştur. Bu defi değerlendirilmeden sonuca gidilmesi yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy