(1475 S. K. m. 5, 13, 14, 16) (4857 S. K. m. 4, 24, 44, 46, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai, hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı Adem K...'ın şirket ortağı olduğu cevap dilekçesinden ve SSK yazısından anlaşılmaktadır. Her üç araçta zaman zaman adına trafik kaydı da olduğu görülmektedir. Böyle olunca geçimini münhasıran minibüs işletmekten sağlamadığı, üç minibüste kaydı olduğuna göre yanında üçten fazla kişi çalıştığı anlaşılmakla önceki bozmada işaret edildiği üzere taraflar arasında ki ilişkinin hizmet akdine dayandığı 1475 sayılı Yasanın 5/5 maddelerinin kapsamında olmadığı anlaşılmaktadır.
Davacının 1997 yılındaki sigorta kaydının davalı Ademin eşinin işveren olduğu bir işyerine ait olduğu da yine cevap dilekçesinden anlaşılmaktadır. Esasen davalının kabulüne göre de 1.1.1998-30.5.2002 arasında davacının davalı yanında minibüs şoförü olarak çalıştığı, hizmet akdini haklı nedene dayanarak feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatı, izin ücreti, hafta ve genel tatil alacaklarının davalı Adem K...'dan tahsili yerine yazılı şekilde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile bu davalı hakkında da davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy