(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, davalılara ait iş yerinde 1/8/2004 -26/6/2006 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedene dayalı olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar M. H. ve M. H. vekili; davacının çalıştığı M. Tekstilin M. H.'ye ait olduğunu, davacının fazla çalışma yapmadığını ve iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini ileri sürerek davanın reddi talebinde bulunmuştur.
Yerel Mahkemece; ,davacının iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacı tanığı M'nin fazla çalışma ücretinin ödendiği yolundaki bildirimi nedeni ile davacının fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.
Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma yapılmış ise ücretlerinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
İşçinin fazla çalışma yaptığını ispat etmiş olması halinde, ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.
Somut olayda, dinlenilen davacı ve davalı tanıkları iş yerinde saat 8.30'da başlayan çalışmanın zaman zaman saat 21.00-22.00'a kadar sürdüğünü doğrulamışlardır. Davacı fazla çalışma yaptığını dinlenilen tanık beyanları ile ispatlamıştır. Davalı işveren tarafından fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini gösterir ödeme belgesi ibraz edilmediği gibi, bu yönde bir savunması da bulunmamaktadır. Mahkemece, tanık M'nin fazla çalışma ücretlerinin işverence ödendiği yönündeki beyanına itibar edilerek, bu alacak talebi yönünden davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy