(4857 S. K. m. 17, 21, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı, izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi açmış olduğu bu davada, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakları ile fark kıdem ve ihbar tazminatı talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre ve mahkemenin de kabul ettiği üzere; davacı işçi, işe iade davası sonucu yasal süre içinde işe başlamak için başvuruda bulunmuş, davalı işveren tarafından süresi içinde işe davet edilmiş ancak işe başlamak için işyerine gitmemiştir. Bu durumda, davacı işçi yasal süresi içinde işe başvurmakla 4857 Sayılı İş Kanununun 21. maddesinde sözü edilen boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklara hak kazandığının kabulü gerekir. Bilirkişi raporunda bu yönde yapılmış olan hesaplama bir değerlendirmeye tabi tutularak anılan isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy