(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 47, 57) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi U.Ocak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde, milli ve dini bayramlarda çalıştığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Mahkemece fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları kabul edilmiştir.
Davalı, davacının çalıştığı şirketler tarafından alacakların ödendiğini beyan ederek kararı temyiz etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2005 yılında tahakkuk eden ve ödenen fazla çalışma alacakları hesap dışı bırakılarak, diğer dönemler tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır.
Davacının çalışmalarına ilişkin klasörler halindeki şirket kayıtları dosyanın ekindedir. İşverence düzenli olarak tutulduğu anlaşılan işyeri kayıtlarının bilirkişi tarafından yeterince incelenmediği, klasörlerde davacının tanık beyanlarına göre kabul edilmesine rağmen davacının çalışmalarının gösterildiği aylık yevmiye çizelgelerinin bulunduğu, fazla çalışmaların saat olarak gösterildiği, bordrolaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş klasör halinde ibraz edilen işyeri kayıtlarının ilgili dönemler için ve her dosya için ayrı ayrı değerlendirilerek davacının dava konusu istekleri araştırılmalı, tespit edilen fazla mesai çizelgesi ve buna ilişkin varsa banka ödeme kayıtları da getirilip dikkate alınarak bilirkişiden bu hususta gerekçeli ek rapor alınmalıdır. Davalının bilirkişi raporuna karşı yaptığı itirazlar değerlendirilmeden yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Fazla çalışma alacağı hesaplanırken bilirkişi tarafından 2. vardiya, 22:00-07:00 saatleri arasında 9 saat çalıştığını, 1,5 saat ara dinlenme bulunduğunu ve günde 7,5 saat, Haftada ise 7 gün çalışma karşılığı 10,5 saat fazla çalışma hesaplamıştır. Haftalık çalışma süresi 45 saat olduğuna göre fazla çalışma 7,5 hesaplanması gerekirken hatalı rapora dayalı hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy