(4857 S. K. m. 4, 17, 41, 47, 57) (1475 S. K. m. 14) (507 S. K. m. 5)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 507 sayılı yasa gereğince esnaf odasına kayıtlı bir işyerinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/1-ı maddesi kapsamında sayılması için işyerinde en az 3 işçinin çalışması veya daha az sayıda kişinin çalışmış olması halinde işverenin sınırlı olarak minibüs işletmeciliği ve şoförlükle geçimini temin eden kimselerden olması gerekmektedir. Davacı taraf davalı işverenin minibüs işletmeciliği yanında gayrimenkul kira geliri elde ettiğini ve özel taksisi olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece bu husus araştırılıp tartışılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy