(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 44)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, bayram, genel tatil, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde 1.500,00 TL fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Bilirkişi hesap raporunda davacı işçi için 1.099,65 TL fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Davacı vekili, bilirkişi raporunun ibrazından sonra verdiği 29.06.2007 tarihli ıslah dilekçesinde; dava dilekçesi ile talep ettikleri 1.500 TL fazla mesai alacağının 400,65 TL lik kısmını atiye bıraktıklarını, bilirkişi raporu ile belirlenen 1.099,35 TL fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davacı vekilinin talebi bu şekilde olmasına rağmen, mahkemece, sanki davacı vekili fazla mesai alacağının tamamını atiye bırakmak istemiş gibi yanlış bir değerlendirme ile fazla çalışma alacağının tamamının atiye bırakılmasına karar verilmiştir.
Bu durum karşısında mahkemece yapılması gereken iş, atiye bırakma konusunda davalıya diyecekleri de sorularak; davacı vekili yukarıda açıklandığı şekilde fazla çalışma alacağının tamamını atiye bırakmadığından oluşacak sonuca göre fazla mesai alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Davacı talebi yanlış değerlendirilerek, fazla mesai alacağının tamamının atiye bırakılmasına şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy