(657 S. K. m. 4) (4857 S. K. m. 7, 18, 19, 20, 21) (5620 S. K. Geç. m. 1)
Dava: Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. Kar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesi ile aralıksız çalıştığını, ancak iş sözleşmesinin 5620 sayılı yasa hükmü belirtilerek feshedildiğini, feshin yasal olmadığını, davacının 2006 yılında 6 aydan fazla çalıştığını, işverenin tespitinin doğru olmadığını, sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi gerektiğini, feshin geçersizliğine, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmeme işleminin iptaline ve davacının sürekli işçi kadrosunda işe iadesine karar verilmesini ister.
Mahkemece, 5620 sayılı yasa ile yasa kapsamındaki kuruluşlarda çalışan işçilerin sözleşmeli statüde veya sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmelerinin durumlarının düzenlendiğini, sözleşmeli statüde veya sürekli işçi kadrosunda çalıştırma olanağı olmayan işçilerin yasanın geçici 1. maddesi uyarınca geçici iş pozisyonunda çalıştırılabileceklerinin belirtildiğini, düzenlemenin özü itibari ile idari tasarruf niteliğinde olduğu, atamaların Devlet Personel Başkanlığı ve özellikle Maliye Bakanlığı vizesine tabi kılındığı, davacı açısından kuruluşun yapısı gereği sözleşmeli statü ya da geçici iş pozisyonunda çalıştırma olanağı bulunduğu, sonuçta uyuşmazlıkta 657 sayılı yasanın 4/B maddesinin uygulanması gerektiği, ortada taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler ve (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunlarla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları, özel kanunlarla kurulan kuruluş ve teşekküller ile hizmetlerini genel bütçenin transfer tertiplerinden yardım alarak yürüten kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan ve 2006 yılında usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam 6 ay veya daha fazla süreyle çalışmış olan geçici işçilerin, 5620 sayılı yasanın 1/a ve 2/a maddeleri uyarınca belirtilen idarelerde fabrika, şantiye, atölye, çiftlik, arazi gibi işçi istihdamının zorunlu olduğu yerlerde işçiler eliyle gördürülmesi gereken işlerde fiilen çalışanlar sürekli işçi kadrolarına, bunların dışında kalan geçici işçiler ise istekleri halinde 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası hükümleri uyarınca sözleşmeli personel pozisyonlarına geçirilmeleri düzenlenmiştir. Kanunun yayımı tarihinden itibaren, Kanunun 1 inci maddesinin; (a) bentlerinde yer alan idare, kurum ve kuruluşlar için en geç 90 gün, içerisinde; sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirileceklerin yaptıkları iş ve bulundukları pozisyon, bu kurumdaki toplam çalışma süreleri, sosyal güvenlik kurumlarına tâbi toplam çalışma süreleri, doğum tarihleri, öğrenim durumları ile çalıştıkları son yıldaki fiili çalışma süreleri ve geçirilmeleri önerilen kadro veya pozisyon unvanlarına ilişkin teklifleri; idarelerce Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına, gönderilir. İlgili idare, kurum ve kuruluşlarca sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmesi teklif edilen geçici işçiler; Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığının izni ile sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne, geçirilir. Bu kurum ve kuruluşlarda bu şekilde çalışanların yasanın geçici 1. maddesine göre kanunun 1.maddesinde belirtilen şartları taşımadıkları için sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçişi yapılamayan ve bu Kanunun 3 üncü maddesi kapsamına girmeyen geçici işçilerin, ilgili idare, kurum ve kuruluşlarca bir mali yılda 6 aydan az olmak üzere ve bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunabileceği belirtilmiştir.
Somut olayda davacının Genel Kapsamında yer alan davalı üniversitede iş sözleşmesi ile lojman hizmetlisi olarak çalışan davacı hakkında, davalı kurum 5620 sayılı yasanın geçici 1. maddesindeki hüküm uyarınca, bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere ve Kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında çalıştırma kararı almış ve 2007 yılı için iş sözleşmesini askıya almıştır. Davalı aynı yasanın 1. maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi gerektiği gerekçesi ile bu davayı açmıştır. 5620 sayılı yasa ile sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirme işlemi kadro tahsisi niteliğinde idari bir işlemdir. Yasaya göre bu kadro tahsisi kurumun talebi üzerine, Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığının izni ile gerçekleştirilmelidir. İdari işleme karşı idari yargı yerinde dava açılması gerekir. Mahkemece, 5620 sayılı yasa ile yasa kapsamındaki kuruluşlarda çalışan işçilerin sözleşmeli statüde veya sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmelerinin durumlarının düzenlendiğini, sözleşmeli statüde veya sürekli işçi kadrosunda çalıştırma olanağı olmayan işçilerin yasanın geçici 1. maddesi uyarınca geçici iş pozisyonunda çalıştırılabileceklerinin belirtildiğini, düzenlemenin özü itibari ile idari tasarruf niteliğinde olduğu, atamaların Devlet Personel Başkanlığı ve özellikle Maliye Bakanlığı vizesine tabi kılındığı, davacı açısından kuruluşun yapısı gereği sözleşmeli statü yada geçici iş pozisyonunda çalıştırma olanağı bulunduğu şeklindeki değerlendirme yerinde ise de, davalı üniversite ile davacı arasında iş ilişkisi bulunduğundan ve bundan sonrada geçici işçi pozisyonunda iş ilişkisinin devam etmesi nedeni ile taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığı şeklindeki gerekçesi doğru değildir.
Sonuç: Ancak sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli statüde çalıştırılması gerektiği yönündeki istem nedeni ile kadro tahsisi idari işlemi nedeni ile uyuşmazlığın idari yargıda görülmesi gerektiğinden sonuç itibari ile görevsizlik karar verilmesi doğru olduğundan, kararın belirtilen gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy