(4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hesaba esas çalışma süresi içerisinde tüm hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığı düşüncesiyle hesaplama yapılmıştır. Bir kişinin uzun çalışma döneminde her hafta tatilinde ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü insan tabiatına ve hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacının hastalık, özel izin v.s. gibi nedenlerle çalışamayacağı günler olabileceği düşünülerek takdire dayalı olarak bir indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy