(4857 S. K. m. 32)
Dava: Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Demirtaş Tuna tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde kesintisiz olarak günde 8.5; haftada 42.5 saat çalışmama rağmen davalı işverence günde 3 saat, haftalık 15 saat çalışma üzerinden ödeme yapıldığını ileri sürerek eksik ödenen ücret alacağı ve yasal faizinin tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.
Davalı işveren çalışmaların tam gün esasına göre değil, part-time çalışma olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, davacının tam gün olarak çalıştırıldığı, hafta tatili ile birlikte çalışma süresinin 45 saat olduğu, 30 saatlik ücretinin ödenmediği kabul edilmiştir.
İmza çizelgelerinden 10.30-12.00 15.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı belirlenmiştir. Ücret bordroları ile çizelgelerde belirtilen saatlere uygun olarak haftalık 15 saat üzerinden ödeme yapılmıştır. İmza çizelgesi ve ücret bordroları ile haftalık 15 saat çalıştığı kanıtlanmış olup, davacı daha fazla çalıştığını eş değer delillerle kanıtlayamadığından ücret farkı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 25.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy