(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. Benli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait iş yerinde Temmuz 1998-Aralık 1998, Nisan 1999 - Aralık 1999 ve 22.06.2002-03.12.2005 tarihleri arasında çalıştığını, çalışmalarının SSK 'ya bildirilmediğini, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette hiçbir tarihte çalışmadığını ileri sürmüş ve davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.
Yerel Mahkemece hizmet tespit davası açması hususunda davacı tarafa süre verilmesine rağmen hizmet tespit davası açılmayacağının bildirildiği, davacının davalı işveren yanındaki çalışma iddiasının kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında hizmet akdi bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Mahkemece dinlenilen davacı tanıkları, davacının 1998 - 2005 yılları arasında kesintili olarak davalı işverene bağlı çalıştığı yönünde beyanda bulunmuşlardır.
Davacıya hizmet tespit davası açması hususunda süre verilmesi üzerine, her ne kadar davacı vekili hizmet tespit davası açmayacakları yönünde beyanda bulunmuş ise de davacı hizmet tespit davası açmaya zorlanamayacağından sadece bu nedene dayalı olarak çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece, dosya içerisindeki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)