(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi K. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, Gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davacı işçinin davalı işyerinde 28.7.2004 tarihinden 14.6.2007 tarihine kadar şoför olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, emekli olmak suretiyle iş akdinin sona erdiğini, hiçbir yasal hakkının ödenmediğini, davacının çalıştığı dönem boyunca sadece harcırah ödendiğini en son olarak aylık net 850.00 YTL olarak SSK'ya bildirildiğini, belirterek tazminat ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 28.7.2004 tarihinden 14.6.2007 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, davacının asgari ücret artı harcırah ile çalıştığını ve 650 Euro aldığını, çalıştığı süreye ilişkin tüm ücretlerinin ödendiğini, yurtdışı kuralları izin vermediğinden normal mesai günleri dışında çalışma yapmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacı işçinin ücret + harcırah karşılığı çalıştığı, ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesi ile davaya konu kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Karar süresi içinde davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle tanıkların ortak anlatımlarından davacının iddia edildiğinin aksine sadece aylık 650 Euro ücret karşılığı çalıştığı davacının işyerinden ayrılmasından sonra harcırahın 550 Euro'ya düştüğü, bunun yanında garanti asgari ücretin ayrıca ödenmediği görülmektedir. Davacı tanığı Y. T. ve davalı işveren tanıkları Ö. M., H. Ö.'ın beyanlarına göre davacının ücret alacağı bulunmamaktadır. Davacının işten ayrıldığı tarihte sadece sefer primi karşılığı çalıştığından ve bu primin de asgari ücret seviyesinin üstünde olduğu anlaşıldığından ücret alacağı talebinin reddi gerekir.
Ayrıca davacının kıdem tazminatı hesabında asgari ücretin hesaba katılmayıp sefer başına alınan ücretin temel alınması gerekirken asgari ücretin de ilavesi ile tazminata esas ücretin fazla belirlenmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenmesi halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy