(4857 S. K. m. 37, 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi davalıya ait MSB inşaat Emlak Bakım Onarım Atölyeleri ve Destek komutanlığı işyerinde çalıştığını ve 19.04.1996-2005 Ağustos arası günde 8,5 saat kaynakçı olarak çalışmasına rağmen sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini beyan ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı zamanaşımı itirazında bulunarak davacının 15.04.1996 tarihinde kaynakçı olarak görevlendirilip 12.07.1999 tarihinden itibaren sıhhi tesisatçı olarak çalıştığını beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının Bakanlığın 05.04.1996 günlü ve inşaat Emlak Daire Başkanlığının işçi meslek değişikliği yazı ve işveren oluruna dayanarak 15.04.1996 tarihinde kaynakçı kadrosuna geçirildiği, mahkememize ibraz edilen puantaj kayıtlarına göre 20.07.2005 tarihine kadar günde 8,5 saatlik mesai uygulaması devam ettiği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin fiilen çalıştığı hafta sayılarına göre fazla çalışma ücreti hesaplandığı açıklanmıştır. Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde izinli olunan günler için de fazla çalışma ücreti hesaplandığını belirtmiş, izinli olunan günleri dilekçede açıklamıştır.
Mahkemece davalının sözü edilen itirazları üzerinde durulmaksızın davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda yıllık izin sürelerinin hesaplamada dikkate alınmadığı belirtilmiş olsa da yıllık izin süreleri hesaplamada gösterilmemiştir. Bu nedenle davalının sözü edilen itirazlarının karşılanması için ek rapor tanzimi ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy