(4857 S. K. m. 41, 47, 57) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 74) (6100 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin bedelinin, fazla mesai ücretinin, resmi bayram ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Karar: Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş yerinde çalışma koşullarının kötüleşmesi ve yasal haklarının ödenmemesi suretiyle işten ayrılmaya zorlandığını, baskı ve haksız uygulamalara tahammül edemeyerek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma genel tatil ücreti ve kasım ayı ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 10.07.1999 tarihinden itibaren şirketin Esenboğa Beldesinde bulunan tavuk çiftliğinde vasıfsız işçi olarak çalışmaya başladığını, 12.11.2007 ve 13.11.2007 tarihlerinde herhangi bir mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, tutanak tutulduğunu, Altındağ 4. Noterliğinin 19.11.2007 tarih ve 34040 Yevmiye Nolu ihtarnamesinin gönderildiğini ve 12.11.2007 tarihinden itibaren haber vermeksizin işe gelmediğinin tespit edildiği, ihtarnamenin kendisine tebliğinden itibaren geçerli mazeretini beyan ederek 3 gün içerisinde işbaşı yapması, aksi halde İş Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, davacının süresi içerisinde bu ihtara herhangi bir Cevap vermemiş olması ve çalışmaya başlamaması üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 7,5 saatten fazla çalıştırılmadığını, çalıştığı sürelerde fazla çalışma ile diğer tüm ücretlerinin ödendiğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde saat 08.00'de mesainin başladığını, 10.30- 10.45 arasında çay molası, 12.30- 13.30 arasında yemek arası olduğunu ve saat 18.00'de mesainin bittiğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, haftalık 52 saat 30 dakika çalışmasına karşılık fazla mesai ücreti ödenmeksizin 45 saat üzerinden ücret ödendiğini, 7 saat 30 dakika fazla mesai ücreti ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerini 2000-2001-2002 ve 2003 yıllarında 12 gün olarak kullandığını, 2004-2005 ve 2006 yıllarında 20 gün izin kullandığını, 2007 yılında izin kullanmadığını, 2007 yılı yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu belirterek fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.
Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup bilirkişi, davacının çalışma süresine göre toplam 124 gün yıllık izin hakkının olduğunu, 88 gün yıllık izin kullandığını ve bakiye 36 gün yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu belirterek hesaplama yapmıştır.
Bilirkişi tarafından davacının davalı işyerinde haftanın 4 günü 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat 15 dakika ara dinlenme süresinin mahsubu ile günlük 8 saat, 45 dakika çalıştığını, haftanın 2 günü ise 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat 15 dakika ara dinlenme süresinin mahsubu ile günlük 9 saat, 45 dakika çalıştığını, buna göre davacının 55-45=10 saat haftalık fazla çalışma yaptığını belirterek hesaplama yapmıştır.
Davacı, dava dilekçesinde haftalık mesai süresi ve izin ücreti yönünden sınırlı talepte bulunmuş olup mahkemece HUMK.nun 74., HMK.nun 26.maddelerine aykırı olacak şekilde talep aşılmak suretiyle hüküm kurulması hatalıdır.
3- Davalı vekili, davacının ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Islah tarihine göre zamanaşımına uğrayan alacakların belirlenmesi yönünden bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4- Davacı vekili ıslah dilekçesinde ıslah ettiği miktarlar için faiz istememiştir. Buna rağmen ıslah edilen miktarlara da faiz yürütülmesi HUMK. nun 74, HMK.26. maddesinde açıklanan taleple bağlılık kuralına aykırı olup ayrı bir bozma nedenidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy