(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ücret, milli bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, ödenmeyen ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesi konusunda ısrarlı talepte bulunması üzerine çıkan tartışma sırasında işverence iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, milli bayram ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının işe başlama ve ayrılış tarihleri ile en son ücreti konusunda sigorta kayıtlarının gerçeği yansıttığını, davacının aralıklarla çalıştığını, son olarak 05.06.2005 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, hiçbir hak ve alacağı kalmadığını beyanla ibra ettiğini, 5.6.2005 tarihinde işten ayrılan davacının daha sonra 18.10.2005-01.11.2005 tarihleri arasında bir başka işyerinde çalıştığını, davacının ibra ederek işten ayrılmasından sonra tekrar başvurması üzerine 01.03.2006 tarihinde yeniden işe başladığını ve bir yıllık süre dolmadan kendi isteği ile işten ayrıldığından ihbar ve kıdem tazminatının yasal dayanağı bulunmadığını, fazla mesai sisteminin hiçbir zaman uygulanmadığını, davacının diğer işçiler gibi hafta tatili ve bayram izinlerini düzenli olarak kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işe başlama tarihi noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacı 01.09.1992 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak SSK kayıtlarının düzensizliğinden dolayı aralıklı çalıştığının görüldüğünü, davalı ise sigorta kayıtlarının gerçeği yansıttığını savunmaktadır.
Dosya arasında bulunan SSK kayıtlarından davacının davalı işyerinde 1994/3 (01.09.1994)-15.01.2000 01.04.2001-05.06.2005 01.03.2006-10.12.2006 tarihleri arasında 3 dönem halinde çalıştığı görülmektedir. SSK hizmet cetvelinde 01.09.1992 ile 1993/3 dönem başı yani 01.09.1994 arasındaki dönemde herhangi bir prim ödemesi görülmemektedir.
Dinlenen taraf tanıklarının davacının işe başlama tarihleri hakkında beyanları alınmadığı gibi, çalışmaya başladıkları tarih davacının çalışmaya başladığını iddia ettiği tarihten sonradır. Dosya arasında bulunan sigortalı işe giriş bildirgesinde davacının işe alındığı tarih 01.09.1992 tarihi olarak yazılıdır. İşe giriş bildirgesi üzerindeki kaşeden bildirgenin SSK'ya 30.09.1992 tarihinde verildiği ve kayıt numarasının 836816 olduğu anlaşılmaktadır. Yine dosya arasında bulunan vizite kağıtlarında da davacının işe giriş tarihi olarak 01.09.1992 tarihi yazılıdır.
Dosyada mevcut işe giriş bildirgesi ve vizite kağıtları işverence düzenlenmiş olup buna göre davacının 01.09.1992 tarihinde işe başladığı sabit olmasına rağmen işe giriş tarihinin 01.09.1994 tarihi olarak kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy