(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işyerindeki amir pozisyonunda çalışan İ. isimli şahsın bir tartışmada kendisini kovması suretiyle haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai ve genel tatil günü çalışmasının ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem-ihbar tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının yıllık izin dönüşü işe gelmediğini, İ. isimli şahsın davacı konumunda bir çalışan olup amiri olmadığını, fazla mesai yapılmadığını ve bayramlarda çalışılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, İ. isimli şahsın amir pozisyonunda olmaması nedeniyle davacının işyerini kendisi terk ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine, tanık beyanlarıyla sabit olan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin kim tarafından yapıldığı noktasındadır.
Davacı, işyerinde işveren vekili gibi hareket eden bir diğer çalışan İ. tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürmüş, davalı ise işçinin haklı neden olmadan işyerini terk ettiğini ve İ.'in işveren vekili olmadığını savunmuştur.
Dinlenen tanıklar, işyerinde çalışan İ. isimli şahısla davacının tartıştıklarını ve İ.'in davacıyı kovduğunu söylemiştir. Her ne kadar davalı tanıkları bu şahsın işveren vekili olmadığını belirtmiş ise de davacı tanıkları samimi ifadelerinde bu şahsın işveren vekili gibi hareket edip emir ve talimatlar verdiğini beyan etmiştir. Buna göre tartışma sonucunda İ.'in davacıyı işten çıkardığı dosya kapsamına uygun düşmektedir. Ayrıca, üç yıla yakın kıdemi olan kişinin nedensiz olarak işyerini terk edip ayrılması olağan yaşam kurallarına uygun düşmediğinden kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)