(4857 S. K. m. 41, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 2 hafta gündüz vardiyasında 6 gün 10.5 saat, 2 hafta gece vardiyasında 12 saat çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının yaptığı fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hastalık izin mazeret gibi sebeplerle haftada 10 saat fazla çalışma yaptığını, dini bayramların arefe günü ve karşılığının bordro ile ödendiği anlaşılan 2006 Ekim ayı genel tatil ücretinin dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının davalı işyerinde çalışan taraf tanıklarının beyanları, şirket yetkilisinin çalışma saatlerine ilişkin duyurusu ile gündüz vardiyasında haftanın 6 günü günde 10.5 saat gece vardiyasında günde 12 saat olmak üzere iki vardiya şeklinde çalıştığı anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının iki vardiya şeklinde ayda 2 hafta günde 10.5 saat üzerinden 1 saat ara dinlenmesinin mahsubu ile günde 9.5 saat çalıştığı, diğer 2 hafta haftanın 6 günü 1.5 saat ara dinlenmesi ile günde 10.5 saat çalıştığını kabul ederek toplam ayda 60 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.
Davalı işyerine ilişkin Dairemizden geçen emsal dosyalarda dinlenen tanıklar ve davacılar beyanlarında günlük 12 saatlik çalışma süresinde 10.5 saatin üzerindeki 1.5 saatlik çalışmanın ücretinin işverence ödendiğini belirtmişlerdir.
Davacı tanığı olarak dinlenen H. U. tarafından davalı işveren aleyhine aleyhine açılmış olan dava da 12 saatlik vardiyada 1.5 saatlik fazla çalışmanın ücretinin işverence ödendiği kabul edilmiş karar Dairemizin denetiminden geçerek onanmıştır. Keza yine davacı tanığı olarak dinlenen Suat Oruçoğlu tarafından açılan davada da günlük 1.5 saatlik fazla çalışma ücretinin işverence ödendiği kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği yönünden kararın bozulmasına karar verilmiştir.
İşyeri uygulaması olarak saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, günlük 12 saatlik çalışmada 1.5 saatlik fazla çalışma ücretinin işveren tarafından ödendiği 1.5 saat de ara dinlenmesi yapıldığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır..Yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy