(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 47) (6772 S. K. m. 1, 2) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, fazla çalışma, genel tatil, kıdem tazminatı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C.Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işyerinde iş sözleşmesi ile çalışırken memur kadrosuna geçtiğini, işçi olarak çalıştığı döneme ilişkin fazla çalışma ve genel tatil alacağı talep etmiştir. Ek dava ile ayrıca kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Daha sonra davasını ıslah ederek ilave tediye alacağı da talep etmiştir.
Davalı işveren davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının bir kısım alacaklarının kabulüne, ayrıca ilave tediye alacağını dava dilekçesinde talep etmediğinden ıslah ile yeni bir talep ileri sürülemeyeceği belirtilerek ilave tediye alacağının yeni dava açma hakkı saklı tutularak reddine karar verilmiştir.
Islah, tek taraflı bir işlem olup, karşı tarafın ve mahkemenin kabulüne bağlı değildir. Islah aynı zamanda ek dava niteliğindedir. Davacı dava açtıktan kısa bir süre sonra ıslah ile ilave tediye talep edebilir.
Mahkemece davacının dava dilekçesinde ilave tediye talep etmemesi nedeniyle ıslah ile ilave tediye talep edemeyeceği gerekçesi ile bu isteğin reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy