(2918 S. K. m. 49) (4857 S. K. m. 41, 46, 47) (Karayolları Trafik Yönetmeliği m. 98)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmek suretiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının emeklilik nedeni işten ayrıldığını, davacının uzun yol şoförü olması nedeniyle ulusal ve uluslararası trafik kurallarına göre belirli bir saatten fazla çalışmasının mümkün olmadığını, davacıya fazla çalışma yapması ya da taşıdığı yükü erken teslim etmesi hususunda bir talimat verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiği, davacının yurt içi uzun yol şoförü olarak çalıştığı, Türkiye'de araç sürme sınırına ilişkin trafik kurallarının uygulanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 49. maddesi ile taşıt kullanma sürelerine uyma zorunluluğu getirilmiş olup bu yasağın esas ve usullerinin yönetmelikle belirleneceği belirtilmiştir. 2182 sayılı Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 98/1-A bendinde ise ticari amaçla yük taşımacılığı yapan şoförlerin bir günde dokuz saatten fazla araç kullanamayacakları yönünde yasal düzenleme mevcuttur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; yurt dışına sefer yapan şoförlerin sekiz saatten fazla araç kullanmalarının yasaklandığı, Türkiye'de araç kullanma sürelerine ise uyulmadığı gerekçesiyle yurt içi uzun yol şoförü olan davacının fazla çalışma ücreti davacı tanık beyanları dikkate alınarak hesaplanmıştır.
Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışma döneminde kullandığı araçlara ait takoğraf kayıtları var ise getirtilip yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında sonuca gitmektir.
Bu nedenle, yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Dosya içerisinde davacının çalıştığı döneme ilişkin davacının imzasının bulunduğu puantaj kayıtları mevcut olup bu kayıtlar değerlendirilmeden davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının genel tatil çalışmalarının hüküm altına alınması hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy