(4857 S. K. m. 17, 25) (1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Ö. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, kıdem-ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının, işyerinde çalışan kadın personeli cinsel yönden taciz ettiğini ve işveren vekiline gıyabında hakaret ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının eylemi sabit görülerek dava reddedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşçinin, işyerinde çalışan mesai arkadaşına cinsel tacizde bulunması ve işveren vekiline hakaret etmesi nedeniyle sözleşmenin feshedilip feshedilemeyeceği noktalarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı, iddia edildiği gibi mesai arkadaşı T.'a cinsel tacizde bulunmadığını ve işveren vekiline gıyabında hakaret etmediğini, kendisine iftira atıldığını söyleyerek haksız fesih nedeniyle işçilik alacaklarını istemiştir. Tanık bildirmemiştir.
Davalı işveren, davacının, mesai arkadaşı T.'a, işyerinde cinsel tacizde bulunması ve işverene gıyabında hakaret etmesi nedeniyle sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini belirtmiş, fesihle ilgili yazılı belge ve şikayet dilekçesi sunmamış, tanık bildirmiştir.
Mahkemece, tanık beyanlarına göre davacının, işyeri çalışanı kadın işçiye cinsel tacizde bulunduğu kanaatine varılarak dava reddedilmiştir.
Dinlenen davalı tanıkları; davacının işverene hakaret ettiği yönünde bir beyanda bulunmamıştır. Davacının, çalışma arkadaşı T.'ı davranışlarıyla rahatsız edip üzerinde baskı kurmaya çalıştığını, gidip geldiği yerlere karıştığını söylemişler, ancak cinsel içerikli bir eyleminden söz etmemişlerdir. Hatta tanık olarak ifadesi alınan T. da, davacının kendisine yönelik somut şekilde cinsel bir davranışından bahsetmemiş, gidip geldiği yerlere dikkat etmesi konusunda uyardığını ve üzerinde baskı uyguladığını söylemiştir. Üstelik, dinlenen davalı tanıkları, olay tarihini net bir şekilde açıklayamamışlar ve fesih tarihinden sonraki dönemden bahsetmişlerdir.
Davalı tanıklarının beyanları, işverenin fesihle ilgili şikayet dilekçesi veya belge sunmaması, davacının daha önce uyarılmaması, davacı işçinin cinsel içerikli bir davranışının tespit edilememesi dikkate alındığında davacı işçinin işyerindeki kadın mesai arkadaşını rahatsız etme eyleminin cinsel taciz veya sataşma boyutunda olmadığı, eylem ile fesih sebebi arasında orantısızlık bulunduğu, disiplin cezası veya uyarma ile geçiştirilecek bir davranış olup, haklı nedenle fesih sebebi olamayacağından davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy